Magazyn o książkach
Science fiction

„Neuromancer” Williama Gibsona - manifest cyberpunku i narodziny cyberprzestrzeni

Debiutancka powieść Williama Gibsona z 1984 roku nadała kształt całemu nurtowi cyberpunku, wprowadzając do literatury pojęcie cyberprzestrzeni i wizję świata zdominowanego przez globalne korporacje oraz sztuczną inteligencję. „Neuromancer” zainteresuje czytelników ceniących gęstą, noir-ową fantastykę naukową o hakerach, modyfikacjach ciała i granicach świadomości.

Neuromancer
Udostępnij Facebook WhatsApp

Neuromancer

Seria / cykl: Trylogia Ciągu

Autorzy książki: William Gibson

Wydania książki

Wydanie Wydawnictwa Mag (seria Artefakty, oprawa twarda)

Wydawca
Wydawnictwo Mag
Rok wydania
2021
Format
Oprawa twarda

Haker z uszkodzonym układem nerwowym i zlecenie bez odwrotu

Głównym bohaterem powieści otwierającej tak zwaną Trylogię Ciągu jest Henry Dorsett Case - niegdyś jeden z najlepszych „kowbojów cyberprzestrzeni”, który po próbie oszukania swoich pracodawców został ukarany uszkodzeniem układu nerwowego przy użyciu rosyjskiej mykotoksyny [1]. Pozbawiony możliwości podłączania się do wirtualnej Matrycy, wegetuje w półświatku japońskiego miasta Chiba, podejmując się ryzykownych interesów na granicy życia i śmierci oraz szukając nielegalnych klinik mogących odwrócić wyrok [2].
Szansę na odzyskanie dawnych zdolności oferuje mu tajemniczy były wojskowy Armitage, działający we współpracy z Molly Millions - najemniczką o chirurgicznie wszczepionych lustrzanych soczewkach i wysuwanych ostrzach pod paznokciami [2]. W zamian za naprawę systemu nerwowego i wszczepienie zabezpieczeń wymuszających lojalność Case ma wziąć udział w zuchwałym włamaniu wymierzonym w potężny klan Tessier-Ashpool w orbitalnej willi Straylight oraz powiązaną z nim sztuczną inteligencję Wintermute [1].

Wizjonerski świat przedstawiony i neologizmy

Siła „Neuromancera” - uhonorowanego nagrodami Hugo, Nebula oraz im. Philipa K. Dicka - tkwi w niezwykłej gęstości wykreowanego świata przyszłości [1]. Gibson łączy estetykę czarnego kryminału z wizją globalnej sieci informatycznej, wirtualnej rzeczywistości, stymulacji zmysłowej (simstim), orbitalnych kolonii rastafarian oraz wszechwładnych zaibatsu zastępujących tradycyjne państwa [2].
W Polsce książka zyskała status kultowej także dzięki znakomitemu przekładowi Piotra W. Cholewy, wznawianemu między innymi w prestiżowej serii „Artefakty” Wydawnictwa Mag [1]. Tłumaczowi udało się oddać szorstki, zrytmizowany język oryginału oraz liczne neologizmy technologiczne, które na stałe weszły do słownika współczesnej popkultury i zainspirowały twórców kina oraz gier [2].

Gęsty żargon i brak ekspozycji - wyzwania podczas lektury

W opiniach czytelników w serwisie Lubimyczytać.pl obok podziwu dla proroczej wyobraźni Gibsona regularnie pojawiają się uwagi dotyczące trudności w odbiorze tekstu [2]. Autor celowo wrzuca czytelnika w sam środek swojego świata bez słowniczka i podręcznikowych wyjaśnień, posługując się skrótowym, poetyckim stylem oraz technologicznym slangiem [2].
Dla części odbiorców taka konstrukcja bywa początkowo dezorientująca i sprawia, że śledzenie poszczególnych etapów włamania w Matrycy wymaga dużego skupienia, a niekiedy wręcz powtórnej lektury [2]. Niektórzy czytelnicy wskazują również, że warstwa psychologiczna postaci ustępuje miejsca klimatowi, stylowi i koncepcjom technologicznym.

Dla kogo „Neuromancer” będzie wartościową lekturą

Powieść Williama Gibsona to lektura dla czytelników zainteresowanych historią science fiction, korzeniami cyberpunku oraz mroczną, stylową fantastyką o relacji człowieka z technologią [1]. Jeśli jednak oczekujesz przejrzystej, linearnej fabuły z dokładnie wytłumaczonymi zasadami świata przedstawionego, skrótowy, impresyjny styl Gibsona może okazać się wymagającą próbą [2].

Autor: Marek

WARTO WIEDZIEĆ

Źródła i bibliografia

  1. Karta książki „Neuromancer” (seria Artefakty) - Wydawnictwo Mag
  2. Karta książki „Neuromancer” i opinie czytelników - Lubimyczytać.pl

PODOBNE TEMATY

Powiązane artykuły

PROSTO Z REDAKCJI

Najnowsze artykuły