Magazyn o książkach
Romans i romantasy

„Miłość w czasach zarazy” Gabriela Garcíi Márqueza - ponad pół wieku cierpliwości

Opublikowana w 1985 roku powieść kolumbijskiego noblisty Gabriela Garcíi Márqueza opowiada o uczuciu trwającym przeszło pięćdziesiąt lat, na tle tropikalnego portowego miasta na karaibskim wybrzeżu. „Miłość w czasach zarazy” zainteresuje czytelników ceniących bogatą, zmysłową prozę o przemijaniu, starości i różnych obliczach namiętności.

Miłość w czasach zarazy
Udostępnij Facebook WhatsApp

Miłość w czasach zarazy

Autorzy książki: Gabriel García Márquez

Wydania książki

Wydanie Warszawskiego Wydawnictwa Literackiego Muza (oprawa twarda)

Wydawca
Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza
Format
Oprawa twarda

Trzy wierzchołki miłosnego trójkąta na przełomie stuleci

Powieść otwiera się w dniu śmierci doktora Juvenala Urbino - szanowanego lekarza, który przez dziesięciolecia zwalczał epidemie cholery w nienazwanym z nazwy mieście portowym, wzorowanym na kolumbijskiej Cartagenie [2]. Jeszcze tego samego wieczoru na pogrzebie zjawia się podstarzały Florentino Ariza, prezes Rzecznej Kompanii Karaibskiej, by po przeszło pięćdziesięciu latach ponowić wyznanie miłości wobec wdowy po lekarzu, Ferminy Dazy [1].
Z tego punktu narracja cofa się do drugiej połowy XIX wieku, odtwarzając młodzieńcze zauroczenie ubogiego telegrafisty i poetującego marzyciela Florentina piękną, dumną Ferminą [2]. Ich gorąca korespondencja zostaje przerwana przez ambitnego ojca dziewczyny, Lorenza Dazę, który planuje dla córki małżeństwo zapewniające awans społeczny [2]. Gdy po latach rozłąki Fermina odrzuca Florentina i wybiera racjonalnego, wykształconego doktora Urbino, losy całej trójki splatają się w wieloletnią opowieść o lojalności, przyzwyczajeniu i obsesyjnym oczekiwaniu [1].

Miłość jako epidemia, rutyna i bunt przeciw starości

García Márquez świadomie zestawia w tytule i strukturze powieści namiętność miłosną z fizycznymi objawami cholery [2]. W ujęciu autora miłość nie jest jednorodnym, cukierkowym ideałem, lecz przybiera skrajnie odmienne formy: u Florentina staje się niemal chorobliwą obsesją połączoną z setkami przelotnych romansów i zeszytami skrupulatnych zapisków mających wypełnić czas oczekiwania, natomiast w wieloletnim małżeństwie Ferminy i Juvenala przeradza się w skomplikowaną mieszankę czułości, codziennych kompromisów, zdrady i głębokiego przywiązania [2].
Szczególne miejsce w tej opowieści zajmuje temat starości, rzadko stawiany w centrum literatury o tematyce miłosnej [2]. Pisarz nie tuszuje fizycznych niedoskonałości podeszłego wieku, lecz pokazuje, że potrzeba bliskości, czułości i nowego początku nie wygasa wraz z upływem dekad, a parowiec płynący w górę rzeki Magdaleny staje się symbolem wolności od społecznych konwenansów [1]. W polskim przekładzie Carlosa Marrodána Casasa, wydawanym przez Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza, barokowa, pełna humoru i ironii fraza noblisty zachowuje swoją muzyczność [1].

Bogactwo stylu i kontrowersje wokół postaci Florentina

W opiniach czytelników w serwisie Lubimyczytać.pl oraz omówieniach krytycznych podkreśla się niezwykłą plastyczność opisów karaibskiej prowincji, ciepłą ironię narratora oraz umiejętność prowadzenia rozbudowanych, dygresyjnych zdań, które budują gęsty klimat epoki [2]. Odbiorcy doceniają również wielowymiarowość Ferminy Dazy jako kobiety praktycznej, trzeźwo oceniającej rzeczywistość i pozbawionej sentymentalnych złudzeń [2].
Jednocześnie współczesne lektury przynoszą wyraźne zastrzeżenia wobec postępowania Florentina Arizy [2]. Część czytelników zwraca uwagę, że jego wieloletnie śledzenie Ferminy oraz liczne romanse - w tym budząca dziś poważny sprzeciw relacja z bardzo młodą podopieczną w późniejszych rozdziałach - trudno pogodzić z romantycznym wizerunkiem wiernego kochanka [2]. Niektórzy odbiorcy sygnalizują także, że niespieszne, meandrujące tempo narracji wymaga cierpliwości [2].

Dla kogo „Miłość w czasach zarazy” będzie udaną lekturą

Powieść Gabriela Garcíi Márqueza to propozycja dla czytelników ceniących klasyczną literaturę piękną, rozbudowane sagi obyczajowe oraz niejednoznaczne, ironiczne spojrzenie na ludzkie namiętności [1]. Jeśli natomiast szukasz klasycznego, jednoznacznie romantycznego wzorca miłości lub szybkiej, linearnej akcji, barokowy styl i moralna niejednoznaczność głównego bohatera mogą pozostawić mieszane uczucia [2].

Autor: Marek

WARTO WIEDZIEĆ

Źródła i bibliografia

  1. Karta książki „Miłość w czasach zarazy” - Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza
  2. Karta książki „Miłość w czasach zarazy” i opinie czytelników - Lubimyczytać.pl

PODOBNE TEMATY

Powiązane artykuły

PROSTO Z REDAKCJI

Najnowsze artykuły