Magazyn o książkach
Komiksy i manga

„Sandman: Preludia i nokturny” Neila Gaimana - mroczne otwarcie opowieści o Władcy Snów

Pierwszy tom kultowej serii Neila Gaimana wprowadza czytelnika do świata Nieskończonych - antropomorficznych uosobień fundamentalnych sił rządzących ludzką egzystencją. „Sandman: Preludia i nokturny” to propozycja dla miłośników literackiego dark fantasy, mitologii oraz komiksów łączących elementy opowieści grozy z refleksją o naturze marzeń i przemijania.

Sandman: Preludia i nokturny
Udostępnij Facebook WhatsApp

Sandman: Preludia i nokturny

Seria / cykl: Sandman

Autorzy książki: Neil Gaiman

Wydania książki

Wydanie III Egmont (oprawa twarda)

Wydawca
Egmont Polska
Rok wydania
2021
ISBN
9788328160743
Format
Oprawa twarda

Siedemdziesiąt lat niewoli i poszukiwanie utraconych atrybutów

Historia otwierająca cykl rozpoczyna się w 1916 roku, kiedy angielski okultysta Roderick Burgess odprawia rytuał mający na celu uwięzienie Śmierci i zapewnienie sobie nieśmiertelności. Zamiast niej w magiczny krąg wpada jednak jej młodszy brat - Morfeusz, Władca Snów, znany również jako Sen lub Sandman [1]. Pozbawiony swoich insygniów mocy i zamknięty w szklanej kuli na ponad siedem dekad, obserwuje w milczeniu przemijanie pokoleń, podczas gdy w świecie jawy ludzie zapadają na tajemniczą śpiączkę.
Kiedy w 1988 roku Morfeuszowi wreszcie udaje się wydostać z pułapki, jego królestwo - Śnienie - leży w ruinie, a on sam jest skrajnie osłabiony. Aby odzyskać dawne siły i przywrócić porządek w domenie marzeń, bohater musi odnaleźć trzy skradzione przedmioty: sakiewkę z piaskiem, hełm oraz rubin [1]. Ten klasyczny schemat wędrówki staje się dla Gaimana pretekstem do przeprowadzenia czytelnika przez różne rejestry grozy, współczesnego Londynu, Piekła oraz zakamarków ludzkiej psychiki [1].

Od horroru w świecie superbohaterów do autorskiej mitologii

Lektura „Preludiów i nokturnów” pozwala na bieżąco obserwować krystalizowanie się dojrzałego stylu Neila Gaimana. W pierwszych zeszytach wyraźnie czuć jeszcze zakorzenienie serii w głównym nurcie wydawnictwa DC Comics - Morfeusz spotyka Johna Constantine’a, odwiedza azyl Arkham, a w tle pojawiają się członkowie Ligi Sprawiedliwości. Z każdym kolejnym rozdziałem superbohaterski sztafaż ustępuje jednak miejsca autorskiej, erudycyjnej fantastyce czerpiącej z mitologii, folkloru i literatury klasycznej [2].
Jak podkreśla recenzent serwisu Paradoks.net.pl, Gaiman sprawnie operuje konwencją horroru, budując niepokojącą atmosferę zwłaszcza w słynnym, klaustrofobicznym rozdziale „24 godziny”, rozgrywającym się w całodobowej jadłodajni [1]. Przełomowy okazuje się jednak finałowy epizod tomu zatytułowany „Dźwięk jej skrzydeł”, w którym na scenę wkracza Śmierć - przedstawiona wbrew tradycji nie jako ponury żniwiarz, lecz pełna ciepła, empatyczna młoda kobieta pomagająca bratu odnaleźć sens dalszego trwania [1].

Surowa estetyka końca lat osiemdziesiątych

Za oprawę graficzną pierwszego tomu odpowiadali Sam Kieth, Mike Dringenberg oraz Malcolm Jones III [3]. Ich rysunki mają wyrazisty, chwilami celowo deformujący proporcje charakter, silnie osadzony w estetyce niezależnego horroru komiksowego końca lat osiemdziesiątych [1]. W recenzji na portalu Paradoks.net.pl zwrócono uwagę, że prace te bywają surowe, momentami wręcz celowo brzydkie lub niepokojące, co jednak dobrze współgra z oniryczną, koszmarną materią pierwszych przygód Morfeusza [1].
W opiniach polskich czytelników na portalu Lubimyczytać.pl warstwa wizualna wywołuje zresztą skrajne reakcje: część odbiorców chwali klimatyczne kadrowanie i grę barwą, inni przyznają, że kreska z najwcześniejszych zeszytów odstaje od późniejszych, bardziej dopracowanych plastycznie odsłon cyklu [2]. Trzeba jednak docenić staranność polskiego przekładu Pauliny Braiter, który w wydaniach Egmontu oddaje zarówno poetyckie frazy Władcy Snów, jak i potoczny język współczesnych bohaterów [1].

Dla kogo ten tom będzie dobrym początkiem

„Sandman: Preludia i nokturny” to lektura przeznaczona dla czytelników gotowych na niespieszną, wielowątkową opowieść, w której główny bohater bywa wyniosły, popełnia błędy i daleki jest od schematu niepokonanego herosa [2]. Osoby oczekujące od pierwszego tomu pełnej spójności stylistycznej powinny pamiętać, że to dopiero rozbieg przed właściwym rozwinięciem sagi - niektóre wczesne epizody mają wyraźnie horrorowy, momentami brutalny ton, który w kolejnych tomach ustąpi miejsca bardziej baśniowej i filozoficznej narracji [1]. Dla widzów znających serialową adaptację będzie to natomiast ciekawa okazja, by zobaczyć, jak wiernie przeniesiono strukturę poszczególnych rozdziałów [2].

Autor: Marek

WARTO WIEDZIEĆ

Źródła i bibliografia

  1. Recenzja komiksu „Sandman” tom 1: „Preludia i nokturny” - Paradoks.net.pl
  2. Karta książki „Sandman: Preludia i nokturny” i opinie czytelników - Lubimyczytać.pl
  3. Karta wydania „Sandman - 01 - Preludia i nokturny (wydanie 2021)” - Gildia.pl

PODOBNE TEMATY

Powiązane artykuły

PROSTO Z REDAKCJI

Najnowsze artykuły